Muziek en geschiedenis In Europa, 1900-2000
Het boek ‘In Europa’ (2004) van Geert Mak is door de VPRO-televisie verfilmd en wordt deze winter gedurende zeventien weken op de zondagavonden uitgezonden op Nederland 2. In het kielzog van dit project stond De Avonden van 24 december 2007 tot en met 4 januari 2008 in het teken van ‘De eeuw van de luisteraar’. In tien uitzendingen werden alle decennia van de twintigste eeuw muzikaal verbeeld. (meer…)
De Nederlandse band Alamo Race Track scoorde in 2006 een Youtube-hit. Wereldwijd werd hun nummer ‘Black Cat John Brown’ – opgenomen in de kleedkamer na een optreden – honderdduizenden keren bekeken. Sindsdien spelen ze vaker in het buitenland dan hun Nederlandse collega-bands. Behalve deze week: Alamo Race Track werd ingelijfd door het ‘Nightwriters’-concept, een literaire avond in nachtclubstijl. Op initiatief van de schrijver Kluun toert een aantal Nederlandse en Vlaamse schrijvers met de band door het land.
Arjen Lubach ging op bezoek in de oefenruimte van Alamo Race Track en nam en passant enkele nummers op.
In de Amsterdamse galerie Ellen de Bruijne Projects exposeren tot 12 januari twee kunstenaars recent werk. Jannie Regnerus toont het project ‘Left’ en de Belgische kunstenares Ruth Verraes laat haar installatie ‘Sterk water’ zien.
Jannie Regnerus is kunstenaar en schrijver. Ze schreef twee boeken over haar verblijf in het buitenland en won de Bob den Uyl-prijs in 2007 voor ‘Het geluid van vallend sneeuw’. Het project ‘Left’ kwam tot stand naar aanleiding van een krantenartikel over een eigenaardig fenomeen: aan de Nederlandse kust spoelen relatief veel meer linkerschoenen aan en het gros van de rechterexemplaren dobbert naar de Engelse en Schotse kust.
De Belgische kunstenaar Ruth Verraes exposeert in de projectruimte naast Regnerus de installatie ‘Sterk water’, een project over de stijlkamer van het Witsenhuis. Het huis van schilder, etser en fotograaf Willem Witsen was een trefpunt voor de Beweging van Tachtig. Het was de plek waar George Breitner en Isaac Israels ruzieden over elkaars schildersmodellen en waar Willem Kloos zijn scheldsonnetten schreef. Het atelier van de kunstenaar op de eerste verdieping is nu een museum, een geconserveerde stijlkamer.
Annemieke Gerrist in spreekt in de galerie met Jannie Regnerus en Ruth Verraes over hun werk.
Afbeeldingen (klik om te vergroten):
Op 19 december promoveerde Han Steenbruggen, conservator van het Groninger Museum, aan de Universiteit van Amsterdam op zijn boek ‘Wobbe Alkema en het constructivisme’, dat vanaf morgen in de winkel ligt. Steenbruggen werkte de afgelopen jaren aan maar liefst twee boeken tegelijk, want behalve het proefschrift over Alkema schreef hij ook het onlangs verschenen boek ‘Techniek om expressie, het Groninger
expressionisme en het schilderen met washoudende olieverven’.
Dat tweede – of eigenlijk eerste – boek is de weerslag van een grondige studie naar het gebruik van zogenaamde ‘wasverf’ door de expressionisten van de Groninger Ploeg, waaronder Wiegers, Dijkstra en Altink. Wasverf – olieverf verdund met een mengsel van benzine (!) en bijenwas – was in de jaren twintig ineens even in de mode. Eerder en later werd het materiaal nauwelijks door schilders gebruikt.
Gijsbert van der Wal in gesprek met Han Steenbruggen over de ins en outs van wasverf.
De tentoonstelling ‘De kring rond Kirchner’ is nog tot en met 13 januari in het Groninger Museum te zien.
Op vrijdag 14 december jl. opende in het Amsterdamse fotomuseum FOAM een tentoonstelling met werk van de legendarische Amerikaanse persfotograaf Weegee (een emigrantenzoon uit Lemberg die eigenlijk Arthur Fellig heette en zijn bijnaam kreeg omdat hij er altijd – als een geest – het eerste bij was). ‘Murder is my business’ luidde zijn slagzin, en inderdaad zijn er veel lijken te zien. Maar ook tal van andere beelden uit het leven in de grote stad.
In 1946 al kocht het Museum of Modern Art in New York vijf foto’s van Weegee. Hij werd gezien als een kunstenaar die de tijdgeest vastlegde. Zijn werk had later onmiskenbaar invloed op popkunstenaars als Claes Oldenburg en Andy Warhol. De gangsterfilms van de jaren 1950 zijn ondenkbaar zonder Weegee.
FOAM laat 230 foto’s zien uit de jaren ‘30-’40, door Weegee zelf afgedrukt. De aanwijzingen staan er nog op, en ook het extra bloed dat hij soms met nagellak toevoegde!
Wim Noordhoek maakte een rondgang samen met fotograaf Fran van der Hoeven en curator Marcel Feil.
Afbeelding (klik om te vergroten):
In september jl. verscheen de roman ‘Rosiri’ van Iris Koppe, nadat het boek eerder als feuilleton in het jongerenmagazine Spunk had gestaan. Ze las er ook uit voor in onze Music-Hall. In het boek neemt Rosiri, dochter van gescheiden ouders, alle verantwoordelijkheid op zich voor het welzijn van het gebroken gezin. Zo wordt ze als het ware de moeder van haar onberekenbare ouders.
Nu het nieuws. Op woensdag 12 december tekende regisseur Paula van der Oest het contract voor een filmversie van ‘Rosiri’. En Iris Koppe zal intensief betrokken zijn bij het maken van de film.
In de openingsscene van het boek vraagt de hoofdpersoon, een meisje van 18, een lift op de bagagedrager van een passerende heer. Daarom stelde Wim Noordhoek de schrijfster voor om een interview te doen op de fiets. Iris Koppe, achterop, hanteerde de microfoon. Noordhoek fietste.
Rogier Proper verzorgde jarenlang scenario’s voor de Nederlandse film en televisie, waaronder de series ‘Hertenkamp’, ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ en ‘Onderweg naar Morgen’. Tien jaar geleden verkocht hij zijn scriptfabriek aan Joop van den Ende. Onlangs verscheen zijn handboek voor scenarioschrijven: ‘Kill your darlings’.
Schrijver Arjen Lubach, in zijn oneindige ambities zich alvast scenarioschrijver wanend, spitte het boek door en ging op bezoek bij de auteur.
Gerard Unger (1942) is typograaf en werkt tegenwoordig als professor Typografie in Leiden en hoogleraar aan de Universiteit van Reading, Engeland. Hij won onder andere de H.N.Werkman-prijs voor zijn typografische werk. Onlangs werkte hij mee aan het boek ‘Typographical Matchmaking’, waarvoor vijf teams van Nederlandse en Arabische typografen werkten aan het ontwerp van moderne Arabische lettertypen als tegenhanger voor westerse lettertypen. Het project is onderdeel van de El Hema-tentoonstelling die tot 6 januari in Mediamatic te zien is.
Annemieke Gerrist in gesprek met Gerard Unger.
De tentoonstelling ‘Eilandenrijk, een zoektocht naar de culturele ziel van Den Haag’ is – dus – te zien in galerie Stroom Den Haag, aan de Hogewal. Er wordt werk getoond van acht duo’s. Vroege, heel precieze Den Haag-tekeningen van Philip Akkerman hangen tegenover Den Haag-foto’s van zijn vriend Jos Smits (1958‑2006), strepen van Willem Hussem (1900‑1974) naast wanhoopsfantasieën uit de oorlogsjaren van Piet Ouborg (1893‑1956). En zo verder.
En dan, schilderijen van Marcel van Eeden ‑ want begin jaren ‘90 schilderde hij nog, je ziet een aanloop naar zijn latere tekeningen. Alles deel uitmakend van zijn levensproject ‘De encyclopedie van mijn dood’, het afbeelden van de tijd voor zijn geboorte (1965). Van Eeden koos als duo-partner de schrijver – die eens schilder wilde worden – J. van Oudshoorn (1876‑1951). Merkwaardig ook al omdat de Hagenaar Van Oudshoorn bijna al z’n werk in Berlijn schreef (hij was diplomaat), waar Marcel van Eeden nu – met veel succes – werkt.
Wim Noordhoek sprak met Marcel van Eeden, op een bank in de Haagse paleistuin, achter Paleis Noordeinde, over Haags licht. En over de vraag waarom Van Eeden stopte met zijn vermaarde tekenlog.
Afbeeldingen (klik om te vergroten):
Cabaretgroep Rooyackers, Kamps & Kamps (Bor Rooyackers, Wart Kamps en Tim Kamps) won tien jaar geleden het Amsterdams Kleinkunst Festival en stond sindsdien jaar na jaar op de Nederlandse en Vlaamse podia met tot dusver titelloze voorstellingen (1 t/m 4). Het vijfde programma gaat aanstaande zaterdag in de Kleine Komedie in premiere en heeft eindelijk een titel gekregen: ‘Rooyackers versus Kamps versus Kamps’. Na de première toernee door het hele land.
Arjen Lubach bezocht het drietal en sprak met hen over hun voorstelling, ambities en de cabaretwereld an sich.
De meest uiteenlopende jazz, in alle stijlen en smaken (NPS).
Jonge jazz- en worldmuzikanten op cd en in live-opnamen (VPRO)
Lekker funky grooves van boogaloo tot p-funk en van soul tot afrobeat. (NPS)
De beste blues van toen en nu: van BB King tot Howling Wolf en terug. (VPRO).
Wereldmuziek van Mali tot Bali en van Sao Paolo tot Helsinki (NPS).
Non-stop experimentele muziek. Soundscapes, ambient en elektronica zonder grenzen (NPS/VPRO).
De complete Zwarte Lijst non stop. Luister naar je favoriete soul- en jazztracks van plaats 727 naar 1.
Esperanza Spalding Chamber Music Society
Magnus Lindgren Batucada Jazz
Various artists Shouting Boots Live!
meer albums op: radio6.nl/luisterpaal
