Cultuurjournalistiek
elke werkdag 19-22 uur zat. 08-12 uur.
Met een gezonde dosis bravoure en natuurlijke openhartigheid studeerden de fotografen Thijs Groot Wassink (1981) en Ruben Lundgren (1983) in 2005 af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Vanaf dat moment werken ze samen als het duo WassinkLundgren en zetten ze ieders specifieke kennis, kunde en voorkeuren om in – wat ze zelf noemen – ‘conceptuele documentaire fotoprojecten’. Inmiddels zijn beide kunstenaars aan een vervolgopleiding begonnen – de één in Londen, de ander in Beijing.
Hun liefde voor ‘het fotoboek’ resulteerde onder meer in de uitgave van ‘WassinkLundgren is still searching’ (2006), een zogenaamd scheurboek met tussen de 1 en 52 pagina’s dat steeds ter plekke werd samengesteld door er foto’s uit te scheuren. Een jaar later volgde het ingetogen ‘Empty Bottles’ met een serie foto’s van Chinese afvalverzamelaars. Het boek werd op het fotofestival van Arles gelauwerd met de prijs voor het beste fotoboek van 2007.
‘Empty Bottles’ en het scheurboek zijn opgenomen in de tentoonstelling ‘Pages’, die laat zien hoe jonge fotografen in Nederland zich verhouden tot het medium fotoboek. De tentoonstelling opent op 8 februari in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.
L.J.A.D. Creyghton in gesprek met het duo WassinkLundgren.
Audio
Afbeelding (klik om te vergroten):
In de explosieve roman ‘Kromzicht’ van Max Niematz strijden twee Oost-Groningse families van veefokkers met elkaar. Inzet van de strijd is de fokstier Driek. Het boek is echter geen realistische streekroman – Niematz tilt de lezer naar een plan waar hij niet eerder was. Een roman over de relatie tussen mens en koe – de oudste symbiose van mens en dier, misschien na die met de jachthonden. Al in Mesopotamië werden koeien gefokt.
Wim Noordhoek in gesprek met Max Niematz. Hij bezocht de schrijver thuis, in het Oost-Groningse Oldambt. Samen kwamen ze terecht in de stal van de buurman die 25 koeien houdt.
Audio
In de eerste radiodocumentaire uit een nieuwe reeks wordt theaterregisseur Johan Doesburg geportetteerd. In ‘Does’ haast’ wordt hij gevolgd terwijl hij werkt aan zijn nieuwe, moderne muziektheaterstuk ‘Hollandse Spoor’, een voorstelling die hij speciaal voor de officiële opening van het nieuwe gebouw van Het Nationale Toneel in Den Haag maakte.
Johan Doesburg verwierf nationale bekendheid vanwege de controverse die ontstond in 1987 rondom zijn regie van het stuk ‘Het vuil, de stad en de dood’ van Rainer Werner Fassbinder, dat enkele antisemitische teksten bevat. Doesburg werkt sinds veertien jaar als regisseur en artistiek directeur bij het Nationale Toneel en regisseerde er inmiddels ruim dertig uiteenlopende voorstellingen. Hij wordt inmiddels gezien als een van de meest belangrijke theatermakers die Nederland momenteel rijk is.
Doesburg lijkt een niet te stoppen stoomtrein. In ‘Does’ haast’ gaat documentairemaakster Maartje Bakers op zoek naar de stuwende kracht achter de theaterregisseur – en ontdekt een man die worstelt met één centraal gegeven: tijd.
Audio
Afbeelding (klik om te vergroten):
De Amsterdamse schilder en tekenaar Wendelien Schönfeld (1950) maakte vele portretten van haar ouders. Op de achtergrond is ook altijd iets van hun interieur zichtbaar, want, zo zegt Schönfeld ‘ik wil de kijker alle hoeken van de kamer laten zien.’ Een keuze uit haar werk is tot en met 24 februari te zien bij galerie De Andere Deur in Vlijmen.
Gijsbert van der Wal in gesprek met Wendelien Schönfeld.
Audio
Afbeelding (klik om te vergroten):
Met de Grondwet van 1848 werd de Tweede Kamer voortaan direct gekozen en werd het tevens opgetuigd met tal van echte bevoegdheden, waaronder het Recht van Enquête. Maar daarmee begon het pas: het parlement moest wennen aan zoveel macht en de instrumenten die de grondwet hen had aangereikt. Het duurde nog zo’n veertig jaar voor de Tweede Kamer de nieuwe mores had aangeleerd die nog steeds de basis vormen voor de parlementaire omgangsnormen.
Jouke Turpijn (1976) promoveerde onlangs aan de Rijksuniversiteit Groningen op de Tweede Kamer in de veertig jaar na de grondwetswijziging van Thorbecke. Hij stelt daarin het bestaande beeld van rustig debatterende heren bij en laat zien dat het in de kamer heftig toe kon gaan.
Ger Jochems in gesprek met Jouke Turpijn over ‘Mannen van gezag, de uitvinding van de Tweede Kamer 1848-1888′. Een vraaggesprek over de ‘coming of age’ van het Nederlandse parlement, verlucht en gelardeerd met tal van smakelijke anekdotes en petites histoires.
Audio
Als iemand Nederland van alle kanten kent is het wel Paul Schnabel, chef van het Sociaal en Cultureel Planbureau, dat regelmatig rapporteert aan de regering.
Onlangs verscheen van zijn hand het boek ‘Land in zicht’ met daarin een selectie uit de stukken die hij van 2004-2007 schreef voor het Financieele Dagblad. Daarbij komt van alles aan bod: boerka’s, abortus, kerstbomen en buitenhuisjes. Over het geluk van Nederlanders schrijft Schnabel: ‘Geld maakt wel degelijk gelukkig en leven in een prettige buurt ook.’ Een boek over hoe Nederland uit het dal kroop.
Wim Noordhoek zocht Paul Schnabel op in Utrecht.
Audio
Ernst van de Wetering is hoofd van het Rembrandt Research Project (RRP) en wordt wereldwijd gezien als dé Rembrandt-specialist. Het RRP stelt zich al sinds 1968 ten doel de authenticiteit te bepalen van werken die aan Rembrandt worden toegeschreven.
Onlangs liet Frits Duparc, vertrekkend directeur van het Haagse Mauritshuis, zich kritisch uit over het RRP. Het oordeel van Van de Wetering zou te zwaarwegend zijn. Vroeger bestond het RRP namelijk uit een groep van vijf of zes gerenommeerde Rembrandt-kenners die streefden naar een eensgezind oordeel. Inmiddels is van die groep alleen Van de Wetering nog over. Frits Duparc staat niet alleen in zijn kritiek. Duldt Van de Wetering wel mensen naast zich? En wordt hij voldoende tegengesproken?
Anton de Goede in een uitvoerig vraaggesprek met kunsthistoricus Ernst van de Wetering, waarin hij reageert op de recent naar buiten gekomen kritiek op zijn functioneren.
Audio
Afbeeldingen (klik om te vergroten):
In de theatervoorstelling ‘In de ban van Bannink’ staan de liedjes van componist Harry Bannink centraal. Het Holland Symfonia-orkest begeleidt Loes Luca, Nynke Laverman, Henny Vrienten en Frans van Deursen, die bekende liedjes als ‘Ja zuster, nee zuster’, ‘Freekie’, ‘Zeur niet’ en ‘Vluchten kan niet meer’ zingen. Dit eerbetoon aan Bannink is te zien tot en met 26 januari a.s.
Arjen Lubach in gesprek met acteur en zanger Frans van Deursen.
Audio
Philip Akkerman is geboren in Vaassen op de Veluwe in 1957 maar woont sinds z’n achttiende in Den Haag, waar hij de Academie voor Beeldende Kunsten bezocht. Ook studeerde hij aan Ateliers ‘63 in Haarlem. Akkerman is de man die zichzelf veroordeeld heeft tot levenslang zelfportretten schilderen. Hij maakt er honderdvijftig in een jaar, in alle stijlen die hij maar verzinnen kan.
In het Haagse centrum voor beeldende kunst Stroom bekijkt Philip Akkerman samen met Wim Noordhoek de stadsgezichten die hij in zijn vroegste academietijd maakte. En daarbij de foto’s van zijn vriend Jos Smits – ook uit de jaren 1980-1985 – die er tegenover hangen. Smits stierf in 2006.
Wim Noordhoek in gesprek met Philip Akkerman over de esthetiek, de schoonheid van de stad Den Haag.
De tentoonstelling Eilandenrijk waar het allemaal deel van uitmaakt is nog te zien tot 27 januari in Stroom, Hogewal 1 in Den Haag.
Audio
Afbeelding (klik om te vergroten):
Bakra, switi, brasa, duku, wagi. Kent u ze? In het afgelopen jaar kwamen er 500 Sranan-woorden bij in het Groene boekje. Sranan is hippe Surinaamse straattaal. Hoe het begon is te zien in de film ‘Trefossa, dichter van Suriname’ van Ida Does en cameraman Paul van den Bos, die zaterdag 19 januari in premiere gaat tijdens het festival Winternachten in Den Haag.
In 1957 verscheen de dichtbundel ‘Trotji’ (Voorzang) van Trefossa, pseudoniem van de Mulo-onderwijzer Henny de Ziel (1916-1975), geschreven in het Sranantongo – toen in Suriname beter bekend als ‘takkie takkie’. Zijn Nederlandse kunstbroeder Paul Rodenko schreef – in de NRC – enthousiast over deze poëzie in het ‘neger-engels’. Niet lang daarna reisde televisiemaker Hans Keller met criciticus Hans Gomperts naar Paramaribo om een gesprek op te nemen met het fenomeen.
Wim Noordhoek in gesprek met Ida Does. Ook zijn opnamen van de dichter zelf te horen.
Audio
